Sprawdź co widać dziś na tarczy słonecznej - 7.07.2013.

         Aktywność słoneczna jest ponownie na niskim poziomie. Rozbłyski C-Klasy wykryte zostały wokół plam 1785 i 1787. 

Rozdzielczość: 1280 na 960

Czułość: 2%

Czas ekspozycji: 1 ms

Długość filmu: 200 miar czasowych

Sposób zapisu: 14 bitowy

Obróbka: RegiStax 5.1 

Mozaika: Microsoft ICE2

Przewidywana prognoza słonecznej pogody na okres (06-08.072013).
 

        Aktywność słoneczna ma być nadal na niskim poziomie z M-klasy flarami i niewielkimi szansami dla rozbłysków X-klasy (06-08 Lipca). Strumień elektronów o energiach większych niż 2 MeV rejestrowany na orbicie geostacjonarnej był na normalnym poziomie. Strumień protonów o energiach większych niż 10 MeV rejestrowany na orbicie geostacjonarnej był na poziomie tła. Prędkość wiatru słonecznego wahała się od 318 km/s do 376 km/s.  Obserwuje się łagodne zmiany w międzyplanetarnym polu magnetycznym. Niewielki wzrost prędkości wiatru słonecznego oczekuje w dniach (07-08 Lipca) będący efektem powstania dziury koronalnej powstałej w plamie1785. Cząstki wysokiej prędkości mogą powodować niewielkie zmiany pola magnetycznego Ziemi. 

źródło: SolarHam.com

Jak tworzymy mozaikę w astrofotografii?

          Opiszę dziś jak z osobnych ujęć zdjęciowych utworzyć mozaikę. Obraz tarczy Księżyca czy Słońca nie zawsze mieści się w obszarze matrycy urządzenia rejestrującego obraz. Jest to związane z parametrami samego teleskopu, jego ogniskową i wielkością matrycy. Problem utworzenia całościowego zdjęcia okazuje się mieć bardzo proste programowe rozwiązanie. W mozaikach tworzonych przeze mnie korzystam z programu Microsoft Image Composite Editor II. Program jest obsługiwany praktycznie domyślnie. Oto proste trzy kroki pozwalające utworzyć mozaikę.

Przykładowe zdjęcia które chcemy połączyć.

1. Otwieramy program Microsoft ICE. 

 

Zrzut ekranu z otwartym ICE.

2.  Otwieramy folder ze zdjęciami które zamierzamy połączyć w całość.

3. Przenosimy zaznaczone wcześniej pliki w obszar otwartego okna programu ICE.

 

         Program automatycznie łączy poszczególne klatki w jeden obraz. Zaletą tego rozwiązania jest programowe łączenie pasujących do siebie pikseli w wielu ujęciach. Pozostaje zapisać plik i oto mamy wynik końcowy. Zdjęcie wykonane 19.06.2013.

Prawda, że proste :)

Niedzielne Słońce 9.06.2013

          Dzień jak marzenie !!! Wstaję rano, błękit od wschodu do zachodu. Rozkładam teleskopik, kamerkę i robię pierwsze ujęcie. Jest pięknie :) Zmieniłem dziś ustawienia kamerki na większą nieco czułość 5% i krótszy czas naświetlania 0,5 ms. Obróciłem obrazek do właściwej pozycji północ-południe.

         Aktywność słoneczna jest obecnie na niskim poziomie. Flarę o aktywności C-klasy obserwujemy w 1762 plamie słonecznej, widocznej na fotografii w okolicach południowo-zachodniej części tarczy słonecznej. Największą, z tych niewielkich erupcji, była Flara C3.7 obserwowana o godzinie 2:08 UTC. 1765 plama, znajdująca się na półkuli północnej, w okolicach równika, pozostaje stabilna.

  

  

Rozdzielczość: 1280 na 960

Czułość: 5%

Czas ekspozycji: 0,5 ms

Długość filmu: 200 miar czasowych

Sposób zapisu: 14 bitowy

Obróbka: RegiStax 5.1 

Mozaika: Microsoft ICE2

Poranne Słońce 7.06.2013

             Podwyższona aktywność Słońca sprzed kilku dni zachęca do obserwacji. Poranne ujęcie 7.06 z widoczną na środku tarczy plamą słoneczną nr. 1765.  

             Aktywność słoneczna, co widać nie jest dziś duża, od pochodni M-klasy w środę 5.06 rano, plama 1765 znajdująca się na półkuli północnej w dalszym ciągu się rozwija. Może stać się grupą plam słonecznych interesującą do obejrzenia w weekend. Pozostaje też szansa na co najmniej C-klasy rozbłyski słoneczne w weekend. 

         Wynikiem rozbłysków ze 5.06 są widoczne na półkuli północnej i wyjątkowo daleko sięgające na południe zorze polarne. 

 

obrazek pobrany ze strony: https://www.facebook.com/SolarHam

Słońce 31.05.2013.

 

 

Rozdzielczość: 1280 na 960

Czułość: 1%

Czas ekspozycji: 2 ms

Długość filmu: 200 miar czasowych

Sposób zapisu: 14 bitowy

Obróbka: RegiStax 5.1 , Microsoft ICE2

Pełnia Księżyca - 25.05.2013.

           Gdy Ziemia znajduje się między Słońcem i Księżycem, przy czym Słońce, Ziemia i Księżyc nie leżą dokładnie na jednej prostej, na niebie świeci pełna tarcza Księżyca. Mówimy że Księżyc jest w pełni (faza: pełnia).

ISO 100

1/15 s

Lunt LS35THa + SW ED80/600

           Teleskop do obserwacji Słońca w paśmie wodoru Lunt LS35THa Deluxe jest  bardzo interesującym rozwiązaniem dla miłośników obserwacji Słońca. Zaletą teleskopu są jego niewielkie rozmiary i całkiem spore możliwości. Pięknie widać granulacje i protuberancje na powierzchni Słońca. Dobrym rozwiązaniem jest dokupienie 2" okularu. W porównaniu z 1,25" daje większe pole widzenia.  Teleskop w zestawieniu z kamerą mono QHY5L II stanowi jedno z bardziej ekonomicznych rozwiązań do rejestracji tarczy słonecznej w paśmie HAlfa.

Lunt LS35THa może być dołączony "piggiback" do np. SW ED80/600. 

Dobrym uzupełnieniem jest okular 2" TPL 8 mm AWA - 70 szerokokątny (Astro-Tech ATAF7008 OEM)

Sprawdza się znacznie lepiej od oryginalnego LS 10 mm SWA 70.

 

Ekonomiczny zestaw do obserwacji Słońca w komplecie.

Słońce 18.05.2013.

Rozdzielczość: 1280 na 960

Czułość: 1%

Czas ekspozycji: 1 ms

Długość filmu: 200 miar czasowych

Sposób zapisu: 14 bitowy

Obróbka: RegiStax 5.1

Pierwsza kwadra Księżyca.

          Księżyc nie ma własnych źródeł świecenia. Jest ciałem ciemnym, które świeci tylko odbitym światłem słonecznym. Powierzchnia Księżyca jest dlatego zawsze oświetlona tylko w połowie. Gdy Ziemia znajduje się między Słońcem i Księżycem, przy czym Słońce, Ziemia i Księżyc nie leżą dokładnie na jednej prostej, na niebie świeci pełna tarcza Księżyca. Mówimy że Księżyc jest w pełni (faza: pełnia).

           Po pełni widzimy coraz mniejszą z każdym dniem część oświetlonej powierzchni Księżyca. Po obiegnięciu przez Księżyc czwartej części drogi wokół Ziemi widoczna będzie tylko lewa połowa oświetlonej części jego powierzchni. Księżyc jest wtedy w ostatniej kwadrze. Po przejściu dalszej ćwiartki swojej drogi Księżyc znajdzie się między Słońcem i Ziemią. W tym momencie zwraca ku nam swoją nieoświetloną część. Na niebie go nie widać - jest w nowiu. Nie całe dwa dni po nowiu zauważymy na niebie wąziutki sierp "nowego księżyca", który w kolejnych dniach stale narasta. Siedem dni po nowiu zobaczymy już całą prawą stronę oświetlonej powierzchni Księżyca. Księżyc jest w pierwszej kwadrze.

 

fot. Marek Kiryluk

Time: 17.05.2013

21:38 UT+2

Telescope: ED 80/600

Barlow TPL ED2" x2

Camera: Nikon D3100

Coords: Biała Podlaska

52N, 23 E

          Po upływie dalszych siedmiu dni Księżyc jest znowu w pełni. Przebieg wszystkich czterech faz Księżyca nazywamy lunacją. Wielkość księżyca w lunacji nazywa się zwykle jego wiekiem. W nowiu wiek księżyca wynosi 0.0 dni, w pierwszej kwadrze 7.4 dni, w pełni 14.8 dnia, w ostatniej kwadrze 22,1 dnia.

          Wystarczy jednakże gdy zapamiętamy, że poszczególne fazy w lunacji następują po sobie w przybliżeniu co 7 dni. Słabe pojaśnienie nieoświetlonej części powierzchni Księżyca tzw. światło popielate można dostrzec kilka dni po nowiu. Światło popielate powstaje wskutek oświetlenia powierzchni Księżyca odbitym od Ziemi światłem słonecznym. Światło popielate jest bardzo słabe.

          Krótkie ujęcie z kamerki QHY5L II (mono) podpiętej do ED 80/600. Dodatkowo założyłem soczewkę barlowa x2. Nagranie w formacie AVI na czułości 14% i czasie naświetlania 10 ms.

http://youtu.be/bUzty5L656Q

Źródło: E.Pittich, D.Klamancok "Niebo na dłoni"

Słońce 08.05.2013.

Wyjątkowo dziś pogodnie. Wykonałem zdjęcie Słońca tą sama techniką co wcześniej. Teleskop Lunt LS35THa Deluxe. Kamerka QHY5L II (mono). Filmy zapisałem w formacie SER (14 bitów), 200 FTP.

Oryginalny plik.

Negatyw.

W kolorze.

Rozdzielczość: 1280 na 960

Czułość: 1%

Czas ekspozycji: 2 ms

Długość filmu: 200 miar czasowych

Sposób zapisu: 14 bitowy